چون نسیم سرگردان باتو کوبه کورفتم                 

                                          غنچه ی توهرجا بود سوی بوی اورفتم               

باتلاق چشمانت جذبه ی عجیبی داشت              

                                   دست و پا زدم  اما  بیشتر فرو رفتم

درمسیر بی رحمی مثل قوطی خالی                  

                                     هی به قلب من مردم پا زدندوتورفتم

هی مرانمی دیدی هی نگاه میکردم                       

                                      آنقدر ندیدی  تا عاقبت ز رو رفتم

باکنایه پرسیدی ساعت شما چنداست                    

                                       حرف نیش دارت را ساده تر بگورفتم......